Elektrokardiografia (EKG) to podstawowe badanie serca, które powinien wykonywać regularnie każdy dorosły człowiek. Na podstawie czynności bioelektrycznej mięśnia sercowego można wykryć choroby serca:

• arytmię,
• zawał serca,
• wrodzone wady serca,
• skutki innych chorób (np. tarczycy),
• niedoboru bądź nadmiaru elektrolitów (magnezu, potasu, wapnia).

Serce, pompując krew, kurczy się oraz rozkurcza, przekazując impulsy, które dzięki badaniu, można odczytać na specjalnym diagramie – elektrokardiogramie.

Jak wygląda badanie EKG?

Badanie EKG jest bezinwazyjne. Tę metodę można podzielić na EKG w spoczynku oraz EKG wysiłkowe. W trakcie badania w spoczynku należy położyć się na kozetce i odsłonić klatkę piersiową. Pielęgniarka przyczepia do rąk, nóg oraz serca elektrody, które przewodzą impulsy elektryczne. Przyklejane są one do ciała za pomocą przyssawek lub plastrów. Badanie trwa pięć minut. Natomiast EKG wysiłkowe przeprowadza się na specjalnym rowerze lub bieżni. Do ciała pacjenta również przytwierdza się elektrody. W równych odstępach czasu sprawdzane jest także ciśnienie tętnicze. EKG wysiłkowe przeprowadza się o osób, które mają choroby związane z niedokrwieniem serca, są po przebytym zawale lub mają podejrzenie choroby wieńcowej. Próba wysiłkowa może trwać od kilku do kilkunastu minut.

Jak czytać wyniki EKG?

Wyniki pracy serca zapisane na elektrokardiogramie odczytuje się na podstawie trzech elementów: załamka P, zespołu QRS oraz T. Załamek P oznacza czas skurczów przedsionka. W przypadku nieprawidłowości, załamka może nie być w ogóle, może być bardzo szeroki lub wysoki. Zespół QRS przedstawia czas skurczu komór. Jeśli pacjent ma wadę serca, załamki R lub S będą szerokie, będzie za szeroka lub za wąska rozpiętość między załamkami. Załamek T przedstawia obraz repolaryzacji komór serca, który nie powinien przewyższać połowy rozpiętości zespołu QRS.